Friday، April 07، 2006
يك دقيقه سكوت به احترام كساني كه ميشد باشيم و نشديم.
مردگاني كه هرگز به حيات نيامدند.
مرداني كه وجود نيافتند.
زناني كه به باور زنده بودن نرسيدند.
و بعد برميگرديم به بودن هميشگي آنچه هستيم.
زندگان هر روزه.
پسركان شكننده توخالي.
دختركان بي صبر با دستاني تهي.
و بعد اگر باز دلمان بودن ديگري را خواست
يك دقيقه سكوت ميكنيم.
يك دقيقه ديگر...
يك دقيقه ديگر...
...
و زندگي را سكوت پر ميكند.
تهي ميميرد.
Comments:
fek konam ma intori ke migi hamash bayad sokoot konim...bikhod nis man esme weblogamo sokoot entekhab kardam ;)
fek konam systeme comment dunit baz irad peyda karde bashe haa! yani tedad nazarate gozashte shode ro neshun nemide dorost...ye tikke code e java yadesh rafte benevise un aghaye mohtaram ;)
ارسال يک نظر
